BURGERFORUM Klimaatadaptatiestrategie & Waterrioleringsplan
Vanavond bespreken we de klimaatadaptatiestrategie en het waterrioleringsplan.
Voor onze fractie staat niet ter discussie dat vergroening, water vasthouden en klimaatadaptatie belangrijk is.
Maar… daarbij hoort wél een aanpak die realistisch, betaalbaar en passend is voor een landelijke gemeente met dorpskernen en een uitgebreid buitengebied. Stedelijke modellen passen hier niet. En toch zien we ook hier weer hetzelfde patroon als eerder bij de mobiliteitsprincipes: goede bedoelingen, maar een te technisch verhaal waar plan en uitvoering door elkaar loopt en te weinig aansluit op de werkelijkheid.
Ook hier opnieuw de toepassing van de 3-30-300-regel.
De “3”: drie bomen kunnen zien vanuit ieder huis
In de praktijk zie je veel meer groen dan de modelkaarten laten zien. Want wie door onze dorpen loopt ziet overal bomen: langs straten, in tuinen, in plantsoenen en in de openbare ruimte.
De “300”: binnen 300 meter een koele plek
Ook dat gaat in onze gemeente gewoon goed. Alleen wordt een “koele plek” zo strikt gedefinieerd, dat plekken die inwoners zelf als koel en prettig ervaren, zoals ’t Nilandsven en het parkje bij de gymzaal Havezathe, ineens niet meer meetellen.
De “30”: 30% boomkroonbedekking
Hier scoren we volgens de kaarten slecht, maar dat komt ook omdat onze kernen compact gebouwd zijn. 30% Kroonbedekking eisen betekent automatisch minder ruimte voor andere zaken, meer druk op parkeerplaatsen, hogere beheers- en onderhoudskosten en een rekening die uiteindelijk bij onze inwoners terecht komt.
Wat verder opvalt: de klimaatadaptatie wordt inhoudelijk én financieel gekoppeld aan het riool- en waterprogramma. De klimaatadaptatiestrategie verwijst naar een uitwerkingsprogramma dat er nog niet blijkt te zijn en het waterrioleringsplan IS een uitvoeringsprogramma.
Klimaatadaptatiemaatregelen worden ook uit de rioolheffing gefinancierd, voor wat voor deel is ons niet duidelijk. Maar dat het gaat om forse kosten dát is wel helder. Want er wordt ook personele uitbreiding gevraagd met een beleidsmedewerker, projectleider, beheerder, werkvoorbereider en een toezichthouder, maar ook budget voor subsidiepotten.
De gemeente Dinkelland zegt in haar klimaatprogramma heel helder: “Klimaatadaptatie is belangrijk, maar dat financieren we níet via de rioolheffing. Dat doen we met subsidies, samenwerking en een realistische fasering.” Waarom kiest Losser daar niet voor?
Overigens hebben die ook een veel leesbaarder, realistischer en op een landelijke gemeente uitgewerkt plan.
Samenvattend:
We kunnen een aantal onderdelen steunen, maar de vertaling naar onze lokale realiteit ontbreekt. En deze strategie wordt straks wel de basis voor de uitwerking van onze omgevingsplannen.
Opnieuw zien we -net zoals bij de mobiliteitsvisie- stedelijke principes zoals de 3-30-300 norm terugkomen. Een copy paste rode draad, door veel onderzoeksbureaus gebruikt en door veel gemeenten overgenomen. Daarom zie je ze ook overal terug komen in beleidsstukken, visies en strategieën,……. maar zonder lokale toetsing en een mismatch met de realiteit van gemeenten zoals de onze.
Kortom: Dit stuk roept bij ons dan ook te veel vragen op om er mee akkoord te kunnen gaan.
Het stuk is van de agenda gehaald en er komt eerst een technische briefing.
Vanavond bespreken we de klimaatadaptatiestrategie en het waterrioleringsplan.
Voor onze fractie staat niet ter discussie dat vergroening, water vasthouden en klimaatadaptatie belangrijk is.
Maar… daarbij hoort wél een aanpak die realistisch, betaalbaar en passend is voor een landelijke gemeente met dorpskernen en een uitgebreid buitengebied. Stedelijke modellen passen hier niet. En toch zien we ook hier weer hetzelfde patroon als eerder bij de mobiliteitsprincipes: goede bedoelingen, maar een te technisch verhaal waar plan en uitvoering door elkaar loopt en te weinig aansluit op de werkelijkheid.
Ook hier opnieuw de toepassing van de 3-30-300-regel.
De “3”: drie bomen kunnen zien vanuit ieder huis
In de praktijk zie je veel meer groen dan de modelkaarten laten zien. Want wie door onze dorpen loopt ziet overal bomen: langs straten, in tuinen, in plantsoenen en in de openbare ruimte.
De “300”: binnen 300 meter een koele plek
Ook dat gaat in onze gemeente gewoon goed. Alleen wordt een “koele plek” zo strikt gedefinieerd, dat plekken die inwoners zelf als koel en prettig ervaren, zoals ’t Nilandsven en het parkje bij de gymzaal Havezathe, ineens niet meer meetellen.
De “30”: 30% boomkroonbedekking
Hier scoren we volgens de kaarten slecht, maar dat komt ook omdat onze kernen compact gebouwd zijn. 30% Kroonbedekking eisen betekent automatisch minder ruimte voor andere zaken, meer druk op parkeerplaatsen, hogere beheers- en onderhoudskosten en een rekening die uiteindelijk bij onze inwoners terecht komt.
Wat verder opvalt: de klimaatadaptatie wordt inhoudelijk én financieel gekoppeld aan het riool- en waterprogramma. De klimaatadaptatiestrategie verwijst naar een uitwerkingsprogramma dat er nog niet blijkt te zijn en het waterrioleringsplan IS een uitvoeringsprogramma.
Klimaatadaptatiemaatregelen worden ook uit de rioolheffing gefinancierd, voor wat voor deel is ons niet duidelijk. Maar dat het gaat om forse kosten dát is wel helder. Want er wordt ook personele uitbreiding gevraagd met een beleidsmedewerker, projectleider, beheerder, werkvoorbereider en een toezichthouder, maar ook budget voor subsidiepotten.
De gemeente Dinkelland zegt in haar klimaatprogramma heel helder: “Klimaatadaptatie is belangrijk, maar dat financieren we níet via de rioolheffing. Dat doen we met subsidies, samenwerking en een realistische fasering.” Waarom kiest Losser daar niet voor?
Overigens hebben die ook een veel leesbaarder, realistischer en op een landelijke gemeente uitgewerkt plan.
Samenvattend:
We kunnen een aantal onderdelen steunen, maar de vertaling naar onze lokale realiteit ontbreekt. En deze strategie wordt straks wel de basis voor de uitwerking van onze omgevingsplannen.
Opnieuw zien we -net zoals bij de mobiliteitsvisie- stedelijke principes zoals de 3-30-300 norm terugkomen. Een copy paste rode draad, door veel onderzoeksbureaus gebruikt en door veel gemeenten overgenomen. Daarom zie je ze ook overal terug komen in beleidsstukken, visies en strategieën,……. maar zonder lokale toetsing en een mismatch met de realiteit van gemeenten zoals de onze.
Kortom: Dit stuk roept bij ons dan ook te veel vragen op om er mee akkoord te kunnen gaan.
Het stuk is van de agenda gehaald en er komt eerst een technische briefing.